Akt IV Piastunka nagabuje Melitę o przyczynę nieobecności Erasta. Melita twierdzi, że jego majątek nie jest w stanie przesłonić jego wad i wyznaje, że zakochała się w Tyrcysie. Piastunka pyta czy rozmawiała o tym z Mamą, która sprzyja Erastowi. Melita postanawia rozmówić się najpierw z siostrą Tyrcysa. Kiedy przyznaje się przed nią, że się zakochała, ta jak może zniechęca ją do nowego kochanka, sądząc, że Melita myśli o Filandrze. Wyrzuca jej niestałość, a w końcu pokazuje listy. Melita zaprzecza, by je pisała. Zjawia się Lizys z wieścią, że Tyrcys umarł ze zgryzoty, że go Melita porzuciła. Melita pada bez przytomności. Erast cieszy się ze swej zemsty na Tyrcysie i jego siostrze oraz wiarołomnym Filandrze. Gdy Kliton zawiadamia go o śmierci Tyrcysa i Melity, wpada w rozpacz. Jest wstrząśnięty skutkami swych działań. Odchodzi od zmysłów. Uznaje Klitona za przewoźnika umarłych do Hadesu. Filander szuka Tyrcysa, by się z nim pojedynkować, a nigdzie go nie znajdując, zastanawia się, czy nie wywrzeć zemsty na Chloris. Spotyka Erasta, który rozmawia z postaciami z greckiego świata umarłych, a wziąwszy Filandra za Minosa przyznaje się do sfałszowania listów. Lizys tymczasem wyjaśnia Chloris, że jej brat żyje.