Kanguroszczurnik (Bettongia) – rodzaj ssaków z podrodziny Bettongiinae w obrębie rodziny kanguroszczurowatych (Potoroidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące endemicznie w Australii.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 28–43,2 cm, długość ogona 20,7–36 cm; masa ciała 0,68–2,3 kg.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1837 roku angielski zoolog John Edward Gray w artykule zatytułowanym Opis nowych lub mało znanych ssaków, głównie ze zbiorów Muzeum Brytyjskiego, opublikowanym w czasopiśmie „Magazine of natural history and journal of zoology, botany, mineralogy, geology and meteorology”. Gray wymienił trzy gatunki – Bettóngia ruféscens J.E. Gray, 1837, Bettóngia setòsus J.E. Gray, 1837 (= Kangurus Gaimardi A.G. Desmarest, 1822) i Bettóngia penicillàta J.E. Gray, 1837 – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Bettóngia setòsus J.E. Gray, 1837 (= Kangurus Gaimardi A.G. Desmarest, 1822) (kanguroszczurnik tasmański).
Etymologia Bettongia (Betongia): ‘kanguroszczur’, od aborygeńskiego badang ‘kangur’. Bettongiops: rodzaj Bettongia (kangoroszczurnik);