Nina Timofiejewna Gnilicka (ros. Нина Тимофеевна Гнилицкая, ur. we wsi Kniaginiewka w Obwodzie Wojska Dońskiego (obecnie część miasta Chrustalnyj), zm. 5 grudnia 1941 tamże) – radziecka zwiadowczyni, czerwonoarmistka, odznaczona pośmiertnie Złotą Gwiazdą Bohatera Związku Radzieckiego (1943)Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза начальствующему и рядовому составу Красной Армии» от 31 марта 1943 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1943. — 9 апреля (№ 14 (220)). — С. 1.
Życiorys Skończyła 7 klas szkoły w rodzinnej wsi, od 1932 pracowała w kopalni m.in. jako wozak i telefonistka. Gdy 1 listopada 1941 niemiecka armia dotarła do Kniaginiewki, ukryła w swoim domu rannego czerwonoarmistę, a później pod osłoną ciemności wraz z 17-letnią mieszkanką wsi Praskowją Biełogrudową doprowadziła przebranego w cywilną odzież żołnierza do jednostki Armii Czerwonej, zabierając przy tym Niemcom trzy wozy z końmi. 2 listopada została przyjęta jako ochotniczka do 383 Dywizji Piechoty. Została zwiadowcą 465 samodzielnej kompanii zwiadowczej 383 Dywizji Strzeleckiej 18 Armii, walczyła na Froncie Południowym, podczas walk obronnych w Donbasie trzy razy brała udział w misjach na tyłach wroga.