Jedyny wyjątek stanowi młody król, w którym budzą się ludzkie uczucia, i który w finale wymierza sprawiedliwość zbrodniarzom.

Autor świetnie zarysował charaktery głównych bohaterów. Gavestona i Mortimera charakteryzują nie tylko ich wypowiedzi, ale i reakcje na zachodzące wydarzenia, a nawet drobne zachowania we wtrąconych, jakby mimochodem, epizodach (początkowa scena rozmowy Gavestona z żołnierzami, Młodszego Mortimera ze Starszym). Najwięcej wątpliwości budzi wśród krytyków nagła odmiana królowej z niewinnej i zakochanej żony w obłudną zbrodniarkę.