Zrozpaczony żegna się z Gavestonem, który mianowany namiestnikiem Irlandii, ma wkrótce wyjechać. Mszcząc się na królowej, którą uważa za sprawczynię nieszczęścia, zakazuje jej do siebie przychodzić. Zrozpaczona królowa po odjeździe Gavestona nakłania baronów, by zmienili decyzję. Udaje jej się przekonać przychylnego jej Mortimera, że lepiej będzie mieć Gavestona pod kontrolą i spróbować zamordować go skrytobójczo. Baronowie wyrażają zgodę. Król nie posiada się z radości. Obdarowuje baronów zaszczytami i ponownie przyrzeka miłość królowej.
Akt II Baldock i Spencer Młodszy, którzy z córką zmarłego księcia Gloucester, przybywają na dwór królewski, mają zamiar zabiegać o względy królewskie. Lordowie buntują się przeciw Gavestonowi czekając na jego przybycie w Tynemouth. Gdy Gaveston w końcu przybywa Lancaster i Mortimer dobywają mieczy i ranią faworyta królewskiego. Król wypędza baronów, a oni grożą zbrojnym wystąpieniem przeciw wszechwładzy Gavestona. Po opuszczeniu króla Mortimer dowiaduje się, że jego wuj broniący kraju przed Szkotami dostał się do niewoli. Wraca więc z Lancastrem, domagać się, by król wykupił z niewoli swego wodza. Oburzeni jego lekkomyślnością wyrzucają mu jego bezczynność, gdy garnizony angielskie zostały wygnane z Francji, Szkoci dotarli do Yorku, a Duńczycy opanowali kanał La Manche.