rozpoczęto budowę murowanej nawy głównej o długości 40 m, szerokości 8 m i wysokości 13 m. Ks. Machaj nie dostał zgody na budowę spadzistego dachu, który nadawał budynkowi wygląd kościoła. Mimo to, doprowadził jego budowę do skutku bez pozwolenia władz komunistycznych, które w zamian za to zablokowały jego nominację proboszczowską.
Prace nad rozbudową świątyni ukończono w 1962 r. Poświęcenia kościoła dokonał bp Julian Groblicki 23 maja 1962 r. Od 1958 r. istnieje parafia w Pychowicach; od tego momentu rozbudowywana świątynia zyskała status kościoła parafialnego.
Niezwykła historia budowy kościoła w Pychowicach, konstrukcyjne łączącego trzy różne budowle wzniesione w tym samym miejscu, nadaje mu unikalny wygląd wśród krakowskich świątyń. Także zastosowanie drewnianego stropu z odsłoniętą więźbą dachową, które jest rozwiązaniem w Krakowie prawie niespotykanym, podkreśla jego wyjątkowy charakter. Ołtarz główny, w którego w środkowej wnęce umieszczono drewnianą figurę Serca Pana Jezusa, wykonał krakowski rzeźbiarz Antoni Baran. Po bokach ołtarza znajdują się figury aniołów, Matki Boskiej i św. Józefa.
Od 2015 r. trwają prace nad budową nowego kościoła parafialnego w Pychowicach.
Bibliografia
Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa Najświętszego Serca Pana Jezusa Kraków