Geneza Piłka siatkowa w Polsce pojawiła się na początku XX wieku. Początkowo miała charakter wyłącznie amatorski. Za początek piłki siatkowej w Polsce w zorganizowanej formie uznaje się rok 1926 i powstanie Polskiego Związku Gier Sportowych, który po II wojnie światowej zmienił nazwę na Polski Związek Koszykówki, Siatkówki i Szczypiorniaka (PZKSS). PZKSS wziął czynny udział w tworzeniu struktur Międzynarodowej Federacji Piłki Siatkowej (FIVB) powstałej w 1947 roku, dzięki czemu jej wiceprezesem został Zygmunt Nowak.
Skład Polski w meczu przeciwko Czechosłowacji: Warszawa, Polska, 14.02.1948
Jadwiga Brześniowska, Aleksandra Englisz, Małgorzata Felska, Leokadia Kaczmarczyk, Elżbieta Kurtz, Irena Prószyńska, Melania Sinoracka, Emilia Szczawińska, Zofia Wojewódzka, Mirosława Zakrzewska
trener: Walenty Kłyszejko
Koncepcja utworzenia narodowej reprezentacji Polski w piłce siatkowej kobiet pojawiła się w kwietniu 1947, tuż po przystąpieniu PZKSS do FIVB. Po raz pierwszy powołano ją w lutym 1948, zaś na arenie międzynarodowej oficjalnie zadebiutowała 14 lutego 1948 (dwa tygodnie przed męską reprezentacją), pokonując 3:1 w warszawskiej sali sportowej YMCA siatkarską kadrę Czechosłowacji. Drużynę prowadził estoński trener koszykówki polskiego pochodzenia, Walenty Kłyszejko.