Saładdin Isajewicz Kiazimow (; ur. 22 grudnia 1920 we wsi Kass w rejonie Zaqatala, zm. 2 lipca 1978 w Baku) – radziecki wojskowy, kapitan Armii Czerwonej, generał major milicji, Bohater Związku Radzieckiego (1943).
Życiorys Pochodził z cachurskiej rodziny nauczycielskiej. Ukończył studia na Wydziale Fizyczno-Matematycznym Azerbejdżańskiego Instytutu Pedagogicznego w Baku, od 1941 służył w Armii Czerwonej. W 1942 skończył przyśpieszony kurs szkoły artylerii w Tbilisi, od 1943 należał do WKP(b), od kwietnia 1942 uczestniczył w wojnie z Niemcami. Brał udział w bitwie pod Kurskiem, po której został odznaczony za waleczność. Później uczestniczył w forsowaniu Desny, Dniepru i Prypeci w nocy na 22 września 1943 w rejonie czernihowskim, gdzie jako dowódca baterii 62 pułku artylerii 8 Dywizji Piechoty 13 Armii Frontu Centralnego zniszczył stanowiska ogniowe przeciwnika i umożliwił wykonanie zadanie bojowego. Następnego dnia z baterią przeprawił się przez Dniepr i brał udział w walkach o przyczółek w rejonie wsi Wierchnije Żary w rejonie brahińskim. Na początku 1944 został dowódcą dywizjonu, brał udział w walkach w Polsce i Czechosłowacji. Ostatniego dna wojny, 9 maja 1945 został ranny w rejonie Pragi i trafił do szpitala.