Dalsze losy Nie wrócił już do działalności w ruchu robotniczym. W 1924 roku, po śmierci żony wspólnie z bratem otworzył firmę handlującą skórami i przyborami obuwniczymi. W 1929 roku otrzymał posadę głównego przedstawiciela Fabryki Chemicznej "Bristol" na Pomorzu. Opuścił Poznań i mieszkał kolejno w Toruniu, Wolnym Mieście Gdańsku i Gdyni. W okresie okupacji hitlerowskiej powrócił do Poznania, gdzie do końca wojny pracował jako księgowy. Po zakończeniu II wojny światowej powrócił do Gdańska, gdzie pracował jako księgowy w urzędzie miasta i w końcu w Powszechnej Spółdzielni Spożywców.
Po przejściu na emeryturę powrócił do Poznania, zamieszkał przy swojej ulubionej ulicy Za Bramką. Ciężko przeżywał samotność, coraz bardziej niedomagał na zdrowiu. Zatrudnił się jako dozorca. Zmarł podczas pełnienia służby 19 listopada 1956. Został pochowany na Cmentarzu na Junikowie.
Życie prywatne Dwukrotnie żonaty. Pierwszą żoną była Waleria Orzekowska, a drugą Stanisława Dopierała. Ewa, córka z pierwszego małżeństwa, wyszła za mąż za inżyniera okrętowego Józefa Mosielskiego.Po śmierci męża wyemigrowała do Kanady. Syn brata Porankiewicza, Walerian (1906-1970), był księdzem, kapelanem sióstr Urszulanek.
Przypisy