Polieukt (fr. Polyeucte) – tragedia Pierre’a Corneille’a wystawiona w sezonie 1642/1643.
Data powstania utworu Corneille wystawił Polieukta w Théâtre du Marais w sezonie 1642/1643. Sztuka cieszyła się dużym powodzeniem u publiczności. Szczególnie ujęły widownię miłosne perypetie głównych postaci, a spotkanie Pauliny z Sewerem uchodziło za szczytowe osiągnięcie kunsztu dramatycznego Corneille’a. Krytycy byli bardziej powściągliwi. krytykował połączenie wątków religijnych z miłosnymi, co jego zdaniem wpływa na obniżenie powagi wielkich spraw. Zarzucał autorowi ryzykowną konstrukcję fabuły, która mogła doprowadzić, gdyby Sewer bardziej się postarał, do postawienia męczennika w śmiesznej sytuacji rogacza. Uważał również, że Corneille wystawił na szwank wiarę, pozwalając służącej Stratonice, bezkarnie lżyć chrześcijaństwo. Religijni odbiorcy sztuki narzekali, że wszystko co w Polieukcie święte odpycha i nudzi.