Autor stawia problemː jak postępować, gdy nie można pogodzić obowiązków względem cesarza z obowiązkami względem Boga. Gwałtowne obalenie bożków wywołało zgorszenie. Corneille świadomie uderzył w salon pani de Rambouillet. Hagiografowie zganili później to obalenie bożków i odrzucili je jako apokryf, niezgodny z historyczną prawdą.
Ośrodek tragedii stanowi dramat wiary. Polieukt, bardzo zakochany i szczęśliwy, zostaje oderwany przez łaskę wiary od kobiety, którą kochać chce i powinien. Opiera się szczęściu, obawie przed śmiercią, pokusie życia dla dobra chrześcijan i nawracania pogan. Działa z natchnienia Boga. Zgorszenie, jakie wywołał służy sprawom wiary. Dzięki jego śmierci może się narodzić nowy układ stosunków społecznych, w którym znajdzie się miejsce dla chrześcijan.
Tłumaczenia na język polski Tragedia została przetłumaczona na język polski przez Stanisława Laskowicza i pod tytułem Polieukt męczennik ukazała się drukiem w Wilnie w 1836 roku nakładem A. Marcinkowskiego.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Polieukt męczennik : tragedia chrześciańska w 5 aktach (wyd. 1836) w bibliotece Polona
Kategoria:Twórczość Pierre’a Corneille’a Kategoria:Utwory literackie o starożytnym Rzymie