Franciszek Jakowczyk ps. Karny (ur. 12 maja 1928 w Samołowiczach, zm. 9 stycznia 2019 we Wrocławiu) – polski wojskowy, żołnierz podziemia antyniemieckiego i antykomunistycznego, więzień łagrów.
Życiorys Urodzony 12 maja 1928 r. w Samołowiczach w gminie Piaski powiatu wołkowyskiego. Syn polskiego żołnierza Włodzimierza i nauczycielki historii Anny. Od 1943 r. walczył w Armii Krajowej (ps. Karny) jako członek oddziału Alfonsa Kopacza ps. Wróbel. Od 1944 roku jego oddział walczył przeciwko okupacji sowieckiej, likwidując organizatorów kołchozów, szefów komitetów partii komunistycznej itp. Pojmany i aresztowany 25 kwietnia 1948 r., został przewieziony do więzienia w Wołkowysku, a potem w Grodnie. Po brutalnym śledztwie został skazany na 25 lat łagrów. Jesienią zesłany do łagru w Incie w Komijskiej ASRR.
W 1950 r. w czteroosobowej grupie zbiegł z łagru, jednak jako jedyny został schwytany żywcem i skazany na karę śmierci, zamienioną na karę 25 lat pozbawienia wolności. W 1955 r. został przeniesiony do miasta Włodzimierza, w 1963 r. został przeniesiony do Potmy w Mordwińskiej ASRR, a 27 sierpnia 1969 r. został zwolniony. Ze względu na odbyty wyrok odmówiono mu prawa do repatriacji do Polski, gdzie przebywali jego krewni, w związku z czym zamieszkał w Dołbyszu na Żytomierszczyźnie i tam założył rodzinę.