Ann Bishop (ur. 19 grudnia 1899, zm. 7 maja 1990) – brytyjska biolog związaną z Girton College na Uniwersytecie w Cambridge, a także jedna z nielicznych kobiet, które uzyskały członkostwo w Royal Society.
Urodziła się w Manchesterze, lecz jej kariera naukowa związana była z Cambridge. Specjalizowała się w protozoologii i parazytologii. Jej wczesne prace nad pasożytniczymi orzęskami, włączając w to gatunek odpowiedzialny za histomonozę u indyków, położyły podstawy pod jej późniejsze badania. W trakcie doktoratu zajmowała się pasożytniczymi amebami i sprawdzała możliwość użycia chemioterapii w leczeniu chorób spowodowanych przez ameby, takich jak pełzakowica.
Jej najlepiej znaną pracą było kompletnie studium na temat zarodźca malarii i badania nad różnymi formami chemioterapii przeciw malarii. Później zajmowała się lekoopornością u pasożytów, co okazało się przydatne dla brytyjskiej armii podczas II wojny światowej. W tym samym czasie odkryła u pasożytów potencjalną odporność krzyżową. Odkryła także pierwotniaka Pseudotrichomonas keilini i prowadziła badania nad komarem egipskim, wektorem malarii. W 1959 została przyjęta do Royal Society. Była założycielką British Society for Parasitology i służyła w Malaria Committee w Światowej Organizacji Zdrowia.