O dalszym jego losie mówi lakoniczny wpis w książeczce wojskowej: „10 II 1945 r. wyzwolony przez wojska radzieckie. Internowany do ZSRR powraca do Polski 11 VIII 1945”. Od 1946 zamieszkał w Białymstoku. Początkowo pracował jako operator w kinie „Ton”, a później we własnym warsztacie zegarmistrzowskim aż do przejścia na emeryturę w 1980.
W listopadzie 1946 zawarł związek małżeński z Sabiną (1923–2020), z którą miał dwie córki: Barbarę (ur. 1950) i Małgorzatę (ur. 1960).
Zmarł 4 września 1984. Został pochowany na cmentarzu Farnym w Białymstoku (kwatera 12, nr grobu 22996).
Upamiętnienie Tablica na Westerplatte z nazwiskiem Bartulewicza
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1974) Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (pośmiertnie, 1989) Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939” (1982) Brązowy Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” (1960) Odznaka Grunwaldzka (1946)
Zobacz też Ostatnia załoga Westerplatte
Przypisy
Bibliografia Zbigniew Flisowski, Westerplatte, Warszawa, 1978, .