Jego postawę wkrótce doceniono i awansowano go na pułkownika. W 1942 posłano go do Generalnej Guberni, a następnie w rejon Mińska, gdzie zasłynął z bezwzględności, m.in. podczas likwidacji getta w Słonimie. Jego bezpośredni podwładni zamordowali tam około 3000 Żydów, którzy zmuszani byli do kopania dołów. Znane były przypadki, kiedy po egzekucji rozkazywał oblewać benzyną i podpalać zarówno martwych, jak i żywych. Wkrótce został dowódcą w 18. Łotewskim Batalionie Schutzmannschaft, z którym pacyfikował m.in. Naliboki. W latach 1944–1945 służył w Jugosławii i we Włoszech, gdzie zwalczał partyzantkęAleksander Przybylski, Abisynia. Osiedle na poznańskim Grunwaldzie, Wydawnictwo Miejskie Posnania, Poznań, 2017, s. 208–212, .

W kwietniu 1945 znalazł się w niewoli amerykańskiej, ale szybko został zwolniony i pojechał do Niemiec, gdzie podjął pracę w tartaku. W 1948 zaangażował się w politykę i wstąpił do CSU w Bawarii. Został burmistrzem w Leutershausen. W 1962 został skazany na grzywnę za fałszowanie dokumentacji. W związku z wyrokiem wzbudził zainteresowanie dziennikarzy tygodnika „Der Spiegel”, którzy nie tylko wykryli jego nazistowską przeszłość, ale też podali w wątpliwość prawdziwość jego tytułów naukowych.