W 1951 zdał maturę. Następnie pracował w Zrzeszeniu Ludowych Zespołów Sportowych. W roli korespondenta sportowego pisał relacje dla dziennika „Nowiny Rzeszowskie”. Jako jeden z działaczy oddziału PTTK w Sanoku w 1958 na Hali Gąsienicowej odbył kurs ratownictwa górskiego Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego, po czym został przydzielony do Grupy Krynickiej GOPR, zaś 21 września 1961, podczas pierwszego zebrania organizacyjnego, został członkiem zarządu powstałej wówczas Grupy Bieszczadzkiej GOPR (jako ratownik w dniu 16 grudnia tego roku był autorem pierwszej udzielonej pomocy w ramach grupy). Wcześniej wraz z sanoczanami Bronisława Witwickim i Kazimierzem Harną oraz Mironem Berezikiem z Leska był założycielem zalążka Bieszczadzkiej Grupy GOPR. W grudniu 1962 został przewodniczącym komisji rewizyjnej GB GOPR. Otrzymał legitymację ratownika górskiego nr 315 i tytuł członka honorowego GOPR.