Lelkowiec jamajski (Siphonorhis americana) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny lelkowatych (Caprimulgidae). Występował na Jamajce. W 1860 r. miała miejsce ostatnia pewna obserwacja; być może gatunek wymarł.
Taksonomia thumb|left|Rycina z 1725. Lelkowiec jamajski na górze Po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego gatunek ten opisał Karol Linneusz w 1758 w 10. edycji Systema Naturae. Nadał mu nazwę Caprimulgus americanus. Wcześniej, w 1725 r., lelkowca jamajskiego opisał Hans Sloane. Opis Linneusza powstał na bazie informacji dostarczonych przez Sloane’a. O rękopis Sloane’a opierała się również charakterystyka gatunku sporządzona po łacinie przez Johna Raya w 1713. Obecnie (2020) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny umieszcza lelkowca jamajskiego w rodzaju Siphonorhis. Bywał uznawany za jeden gatunek wraz z lelkowcem mniejszym (Siphonorhis brewsteri). W 2017 istniały 4 spreparowane okazy. Przechowywane były w muzeach w Tring i Nowym Jorku. Znane były szczątki subfosylne, przechowywane wówczas w muzeum na Florydzie. Choć wspominano w literaturze o pięciu okazach, w muzeach zlokalizowano cztery z nich.