Aleksandr Aleksandrowicz Bajkow (, ur. w mieście Fatież w guberni kurskiej, zm. 6 kwietnia 1946 w Moskwie) – rosyjski i radziecki metalurg, fizyk i chemik, wiceprezes Akademii Nauk ZSRR (1942–1945), uhonorowany tytułem .

Życiorys Niedługo po jego urodzeniu rodzina przeniosła się do Kurska, gdzie w 1889 skończył gimnazjum. Studiował na Wydziale Fizyczno-Matematycznym Uniwersytetu Petersburskiego, gdzie był uczniem Mendelejewa, w 1893 ukończył studia na uniwersytecie, w którym następnie pracował w laboratorium. W 1897 został kierownikiem laboratorium w Instytucie Inżynierów Transportu Drogowego, w 1899 i 1902–1903 pracował jako naukowiec we Francji. Od 1902 wykładał w Petersburskim Instytucie Politechnicznym, gdzie w 1903 został adiunktem i profesorem nadzwyczajnym katedry metalurgii, a w 1909 profesorem zwyczajnym i jednocześnie konsultantem Ministerstwa Komunikacji Drogowej. W 1918 wyjechał w celach zdrowotnych na Krym, gdzie w 1919 został profesorem, a w 1921 rektorem Uniwersytetu Krymskiego, w 1921 wrócił do Piotrogrodu i w 1923 został tam profesorem chemii.