Taki system dawał małe szanse na szybką i efektywną mobilizację gospodarki w momencie przystąpienia do wojny.
War Industries Board (Rada Przemysłu Wojennego) Wobec zaistniałej sytuacji w maju 1917 roku Frank A. Scott wyszedł z inicjatywą przyznania jego radzie uprawnień w zakresie kontroli produkcji przemysłowej, co zapoczątkowało debatę nad reorganizacją systemu mobilizacji. Latem 1917 roku stwierdzono, że Rada Obrony Narodowej nie spełniła oczekiwań. 28 lipca 1917 roku Rada Obrony Narodowej utworzyła za zgodą prezydenta Radę Przemysłu Wojennego USA (War Industries Board). Rada ta wchłonęła Radę Standaryzacji Amunicji i Generalną Radę ds. Amunicji, reorganizując również pracę wielu komisji, które zostały jej podporządkowane. Rada początkowo doradzała gabinetowi prezydenta i, podobnie jak Rada Obrony Narodowej, nie miała uprawnień administracyjnych. Współpracowała z amerykańską Izbą Handlową i 267 komisjami przemysłu. Rada wypracowała rozwiązania dla lepszej kontroli zakupów i cen, poprzez ustalenie systemu zakupów priorytetowych i mechanizmu regulacji cen.