Kazimierz Budzisz-Papara herbu Paparona (ur. 9 czerwca 1890 w Stroniatynie, zm. 29 marca 1975 w Lublinie) – rotmistrz rezerwy Wojska Polskiego II RP, działacz rolniczy i bankowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Kazimierz Budzisz-Papara herbu Paparona urodził się 9 czerwca 1890 w Stroniatynie, w rodzinie Ignacego i Marii z Waygartów. W 1908 ukończył ze stopniem celującym VIII klasę i zdał z odznaczeniem egzamin dojrzałości w Zakładzie Naukowo-Wychowawczy Ojców Jezuitów w Bąkowicach pod Chyrowem (w jego klasie byli m.in. Aleksander Birkenmajer, Leon Koppens, Stanisław Łoś). Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego, uzyskując tytuł doktora praw, a także studia na Akademii Handlowej w Wiedniu.
Po wybuchu I wojny światowej od 1914 służył w szeregach c. i k. armii. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 sierpnia 1916 w korpusie oficerów rezerwy kawalerii. Jego oddziałem macierzystym był 13 Galicyjski Pułk Ułanów.