Po zakończeniu wojny władze odmówiły im zwrotu przedsiębiorstwa i domu, odmawiając nawet wstępu do powiatu gostyńskiego. Zakłady i pałac w Pudliszkach upaństwowiono w ramach reformy rolnej, a Fenrychowie po krótkim okresie pobytu w Rawiczu osiedli w Lesznie. Pomimo nacjonalizacji majątku otrzymał od Władysława Gomułki propozycję organizacji przemysłu owocowo-warzywnego na Ziemiach Odzyskanych, ale odmówił. Wkrótce potem Fenrych otworzył w Lesznie sklep nasienny, jednak podupadł na zdrowiu i znalazł się na utrzymaniu żony, która wróciła do pracy księgowej, a w sklepie zatrudniła sprzedawcę. Zmarł 27 października 1955 w sanatorium w Kościanie i został pochowany w Lesznie.

W 2001 roku staraniem HJ Heinz, ówczesnego właściciela Pudliszek, szczątki Fenrycha i jego żony przeniesiono na cmentarz w Pudliszkach, a w 2012 r. jego imieniem nazwano gimnazjum w Pudliszkach.

Odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (1937 r.)

Przypisy

Bibliografia Zofia Fenrych,Tadeusz, Stanisław i Władysław Fenrychowie, IPN, Poznań 2019, .

Kategoria:Ludzie związani z Berlinem Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy wysiedleni z Wielkopolski 1939–1941 Kategoria:Przedsiębiorcy II Rzeczypospolitej Kategoria:Pudliszki Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1955