Mieczysław Tomasz Sulisławski, pierwotnie SzulisławskiW ewidencji Wojska Polskiego II RP pierwotnie (lata 20.) był określany jako „Mieczysław Szulisławski”. (ur. 21 grudnia 1894 w Janowie, zm. 27 czerwca 1975 w Londynie) – pułkownik dyplomowany Wojska Polskiego.

Życiorys Urodził się 21 grudnia 1894 w Janowie, w rodzinie Edwarda i Zofii z Rybotyckich. U kresu I wojny światowej, jako podporucznik rezerwy uczestniczył w przejmowaniu garnizonu przez Polaków. Jako były oficer c. i k. armii został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony w stopniu porucznika. Został awansowany na stopień kapitana piechoty starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Odbył Kurs Normalny 1921–1923 (II promocja) w Wyższej Szkole Wojennej uzyskując tytuł oficera dyplomowanego. Następnie został awansowany na stopień majora piechoty starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. W latach 20. był oficerem 35 Pułku Piechoty w Łukowie, skąd w 1924 był przydzielony do Oddziału IV Sztabu Generalnego WP. W 1928, pozostając z przydziałem do 26 Pułku Piechoty, służył w składzie osobowym Inspektora Armii „Lwów”. W latach 30. był wykładowcą w Wyższej Szkole Wojennej. W tym latach został awansowany na stopień podpułkownika. W czerwcu 1936 razem z ppłk. dypl. Karolem Hodała i ppłk. dypl.