cegła i piaskowiec, który sprowadzono z tych samych miejsc, z których pochodził ten wykorzystany w oryginalnym budynku, tzn. z Pirny i Hradca Králové. Elewacje bocznych skrzydeł zostały wykonane z wełny mineralnej i pokryte grubą warstwą tynku mineralnego. Ozdabiające elewację detale architektoniczne stworzono z zabarwionego materiału mineralnego. Większość pomieszczeń budynku, przeznaczonych na cele wystawiennicze urządzono w oparciu o współczesną stylistykę z wykorzystaniem najnowszych rozwiązań technologicznych. Wyjątkiem jest foyer na parterze, którego historyczny wygląd odtworzono na podstawie starych zdjęć pomiarowych. Znajdujące się w nim sklepienie kopułowe wykonano z wykorzystaniem stosowanej współcześnie przy konserwacji zabytków techniki zwanej rabitz, polegającej na natryskowym nanoszeniu na zawieszoną pod sufitem, opartą na konstrukcji z metalowych prętów formę kilku warstw wzmocnionego włóknem tynku wapiennego. Przed otwarciem muzeum, w dniach 1-4 grudnia 2016 roku puste pomieszczenia budynku były udostępnione do zwiedzania.