Fokker D.VI – niemiecki samolot myśliwski, zaprojektowany przez Antona Fokkera i Reinholda Platza w 1917 roku w wytwórni lotniczej Fokker w Schwerinie. Zbudowany w krótkiej serii ze względu na konkurencję doskonalszego Fokkera D.VII.
Historia Na początek 1918 roku lotnictwo niemieckie zarządziło konkurs na nowe myśliwce, z silnikami rotacyjnymi i rzędowymi; Fokker zaproponował kilka prototypów, z których dwa, napędzane silnikami rotacyjnymi, o oznaczeniu V.13/I i V.13/II były niewielkimi dwupłatami, o konstrukcji kadłuba wywodzącej się z trójpłata Dr.I. Pierwszy napędzany był silnikiem Oberursel U.II (110 KM), drugi – Siemens-Halske Sh.III (160 KM). Samoloty z tym silnikiem (oprócz Fokkera, także Pfalz D.VII) wykazały się świetnymi własnościami lotnymi, ale silnik był jeszcze nie do końca dopracowany i zawodny, co wyeliminowało je z konkurencji. V.13 Fokkera był łatwy w pilotażu, zwrotny, a dzięki zbliżonej konstrukcji do innych maszyn tej firmy – łatwy w naprawie i solidny. Po przejściu bez najmniejszych kłopotów testów wytrzymałościowych w lutym 1918 roku, został przyjęty do uzbrojenia jako nowy myśliwiec z silnikiem rotacyjnym, o oznaczeniu Fokker D.VI. Zamówiono niewielką serię wstępną, a z dalszej produkcji zrezygnowano, koncentrując się na budowie Fokkera D.VII.