Scotina palliardii – gatunek pająka z rodziny obniżowatych.
Gatunek ten opisany został w 1881 roku przez Ludwiga C.C. Kocha jako Liocranum palliardii. Epitet gatunkowy nadano na cześć A.A. Palliardiego. W 1932 roku Eugène Simon przeniósł go do rodzaju Scotina.
Samce osiągają od 2,2 do 3 mm, a samice od 2,4 do 3,1 mm długości ciała. Karapaks zmierzony u 24 samców miał od 1,08 do 1,4 mm długości oraz od 0,83 do 1,06 mm szerokości, zaś u 20 samic od 1,15 do 1,44 mm długości i od 0,83 do 1,1 mm szerokości. Ubarwienie karapaksu jest jasnobrązowawe z ciemnobrązowymi krawędziami i regionem ocznym oraz ciemnymi znakami przy jamkach i ciemniejszymi od tła paskami rozchodzącymi się promieniście. Żółtobrązowe szczękoczułki mają po 4 ząbki na przedniej i 3 zęby na tylnej krawędzi. Sternum ma kolor jasnożółtawobrązowy z ciemniejszymi brzegami. Barwa odnóży jest żółtawobrązowa, w przypadku dwóch początkowych par z ciemnobrązowymi szczytami rzepek, goleniami i nadstopiami.