Wśród znalezionych szczątków zwierzęcych były m.in. kości i kły niedźwiedzia jaskiniowego, lwa jaskiniowego, hieny jaskiniowej, renifera, jelenia. Są to zwierzęta, na które polowali nasi przodkowie. Wyniki badań archeologiczno-paleozoicznych wskazują, że jaskinia była kilkakrotnie zamieszkiwana przez ludzi. Najdawniejsze ślady pobytu w niej człowieka pochodzą sprzed około 50-60 tysięcy lat. Po raz drugi ludzie pojawili się w jaskini w środkowym neolicie, później w okresie kultury przeworskiej (III-IV wiek n.e.), oraz w średniowieczu (XIV wiek).
Opis jaskini Jest to jaskinia pozioma i obszerna, bardzo ciasny jest jedynie korytarzyk w jej środkowej części. Ma trzy otwory wejściowe, dwa skrajne oddalone są od siebie o 25 m. Główny korytarz znajduje się w zachodniej części jaskini i doprowadza do obszernej komnaty o długości 20 m. Obniżenie w jej dnie powstało wskutek wybrania namuliska. Od komnaty odchodzi niski korytarz z niewielkimi salkami, doprowadzający do otworu wschodniego. W środkowej części korytarza odgałęzia się boczny, bardzo ciasny i kręty korytarz. Prowadzi on do otworu trzeciego mającego postać okna, zwanego Drzwiczkami do Pieca. Okno to wychodzi w dużym schronisku między otworami jaskini.