Helena Dąbczańska (ur. 3 stycznia 1863 we Lwowie, zm. 7 stycznia 1956 w Krakowie) – polska kolekcjonerka książek, dzieł sztuki, przedmiotów rzemiosła artystycznego, ofiarodawczyni wartościowych i bogatych kolekcji dla wielu polskich muzeów.
Życiorys Była córką Natalii z Laskiewiczów i Antoniego Dąbczańskiego, adwokata, patrioty i działacza politycznego. W sierpniu 1888 roku wyszła za mąż za Włodzimierza Budzynowskiego. Po śmierci męża w 1899 roku przez pewien czas używała obu nazwisk, po czym wróciła do panieńskiego.
Zyskała wielkie uznanie dzięki pasji kolekcjonerskiej. Gromadziła wielką ilość książek, w tym szereg inkunabułów oraz rycin, rysunków i obrazów artystów polskich i obcych, ikony, ceramikę, tkaniny i meble. W swojej willi u stóp lwowskiej Cytadeli miała prywatne muzeum, które było także miejscem niedzielnych spotkań elity Lwowa (niedzielne poranki artystyczne). Przed I wojną światową zorganizowała we Lwowie dwie wielkie wystawy tkanin, strojów i rzemiosła artystycznego z epoki biedermeieru.