11 kwietnia 1927 ogłoszono jego przeniesienie, w korpusie oficerów piechoty, z 14 pp do 2 batalionu strzelców na stanowisko p.o. kwatermistrza. W następnym roku nadal służył w 2 batalionie strzelców stacjonującym w Starogardzie Gdańskim i zajmował 33. lokatę wśród kapitanów piechoty w swoim starszeństwie (z dnia 1 lipca 1919). Zatwierdzony był już wówczas na stanowisku kwatermistrza tegoż batalionu. W sierpniu 1929 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VIII. Rozkazem Ministra Spraw Wojskowych z 23 listopada 1929Był to rozkaz o sygnaturze B.P.L. 29222/29 Piech. 19915/29. zostało zatwierdzone orzeczenie komisji wojskowo-lekarskiej Okręgu Korpusu Nr VII z 22 października t.r., stwierdzające zupełną i trwałą niezdolność kpt. Czeszejko-Sochackiego do służby wojskowej zawodowej (kategoria zdrowia „E”)Informacja podana na podstawie Rozkazu Nr 37 Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VIII z dnia 6 grudnia 1929 roku.. 31 grudnia 1929 przeniesiono go w stan spoczynkuPrzed przejściem w stan spoczynku, w okresie od dnia 4 listopada do dnia 1 grudnia 1929 r., wykorzystał urlop wypoczynkowy..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Tadeusz Czeszejko-Sochacki · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.