Szczepan Augustyniak (ur. 15 grudnia 1896 w Trzcielinie, zm. 30 maja 1975 w Poznaniu) – polski żołnierz, sołtys, powstaniec wielkopolski.
Życiorys Był synem Idziego (1858–1935) i Marianny z domu Dominiak (1861–1937). Skończył trzcielińską szkołę powszechną i pracował w lokalnym majątku rolnym. Do armii pruskiej został wcielony 27 kwietnia 1916 i walczył na zachodnim froncie, gdzie został przygnieciony zwałami ziemi w okopie. 17 listopada 1918 został zwolniony z armii, a 27 listopada tego samego roku wstąpił do poznańskiej Straży Ludowej. W czasie powstania wielkopolskiego walczył jako żołnierz 2. kompanii I baonu garnizonowego, przede wszystkim w Poznaniu i okolicach. 13 grudnia 1920 zwolniono go do rezerwy (z bronią) ze względu na liczne schorzenia płuc i serca. Powrócił wówczas do pracy w trzcielińskim majątku rolnym, a potem w majątku w Jeziorkach (od 1937). W czasie II wojny światowej pełnił rolę gońca w biurach. W 1945 wybrano go sołtysem Jeziorek, którym był do 1971, a zrezygnował ze względu na utratę zdrowia. W 1972 awansowano go na podporucznika rezerwy za zasługi w powstaniu wielkopolskim. Był członkiem ZBOWiD i PZPR. Zmarł w Poznaniu, a pochowano go w Słupi koło StęszewaZdzisław Kościański, Eligiusz Tomkowiak, Mieszkańcy gminy Dopiewo w powstaniu wielkopolskim w latach 1918-1919.