„Ciała obce i zranienia płuc i opłucnej pochodzenia postrzałowego oraz ich powikłania” 8 marca 1951 przyznała mu tytuł doktora nauk medycznych.

Od 1950, aż do śmierci w 1984 związał się ze Śląską Akademią Medyczną. Początkowo w latach 1950-1962 pracował w klinice chirurgicznej w Zabrzu. W październiku 1963 w Szpitalu przy ul. Francuskiej w Katowicach, rozpoczął organizację i tworzenie II Kliniki Chirurgii Ogólnej Śląskiej Akademii Medycznej, którą kierował (1963-1984).

Dalsza droga kariery zawodowej Tadeusza Ginko to habilitacja na podstawie rozprawy „Badania doświadczalne nad zastosowaniem przewodu obocznego lewokomorowego w operacjach aorty piersiowej” przyznana przez MZiOS 12 lipca 1974. Uchwała Rady Państwa z 1 marca 1976 powołana go na stanowisko profesora nadzwyczajnego.

Był prorektorem ds. dydaktyki i wychowania ŚlAM (1981-1982), a w 1983 został mianowany kierownikiem I Katedry i Kliniki Chirurgii Ogólnej.

Jest autorem 31 i współautorem 87 artykułów naukowych zamieszczonych w periodykach medycznych.

Profesor Ginko posiadał uzdolnienia i zainteresowania artystyczne;