bezramki|upright=1.05|prawo Talar targowicki – medalowy, czysto napisowy talar gloryfikujący konfederację targowicką, wybity z datą 1793 r., zastępujący w roku bicia talary portretowe Stanisława Augusta Poniatowskiego. Talar o charakterze okolicznościowo-propagandowym został wykonany w stylu neoklasycznym z wykorzystaniem elementów symboliki antycznej.
Po zwycięstwie konfederacji targowickiej i przeniesieniu jej siedziby z nadgranicznej Targowicy do Grodna, konfederaci podjęli krok propagandowy – ustanowili Medal obrońców Rzeczypospolitej od zwolenników Konstytucji 3 Maja.
Przygotowano dekret „Ustanowienie Medalu dla obrońców Rzeczypospolitey i bicia pod tymże Stemplem Talarów", który został uchwalony 5 grudnia 1792 r. w Grodnie, na sesji Konfederacji Generalnej Wolnych Obojga Narodów Złączonych. W dekrecie wyraźnie zaznaczono kogo i za jakie osiągnięcia należy odznaczać tym medalem, przytoczono szczegółowy opis awersu i rewersu, a także stwierdzono, iż:
Awers Pośrodku w sześciu wierszach po łacinie podana jest podstawa prawna emisji:
(pol. Postanowieniem Rzeczypospolitej skonfederowanej na dniu 5. Grudnia 1792 za panowania Stanisława Augusta), a w otoku potwierdzenie, że mamy do czynienia z monetą: (pol. 107/16 z grzywny czystej kolońskiej.