Tak powstały używane przez Aleksego Rodeckiego pseudonimy „Aleksander Turobińczyk” (Alexander Turobinius) czy „Teofil Adamowic” (Theophilus Adamides).
W 1579 roku wydał zbiór dokumentów Defensio Francisci Davidis in negotio de non invocando Iesu Christi in precibus, co spowodowało jego uwięzienie z powodu unitariańskiego charakteru nauczania Ferenca Dávida. Ponownie został uwięziony w 1585 roku, a król Stefan Batory nakazał odebrać mu warsztat i zabronił Rodeckiemu wykonywania zawodu drukarza. Jego obrony podjął się Stanisław Taszycki, który 12 września 1585 podczas rozprawy przed majestatem królewskim wystąpił z mową w obronie wolności sumień i swobód szlacheckich, prosząc króla o uwolnienie więźnia i pozostawienie mu drukarni.
Oprócz dzieł religijnych wydawał także książki świeckie, m.in. prace historyczne, podręczniki czy druki muzyczne. Jego drukarnia była znana ze staranności pod względem edytorskim. Z powodu drukowania w swojej drukarni również dzieł niezgodnych z doktryną braci polskich został wykluczony ze społeczności zborowej. Dalej kontynuował działalność drukarską wydając najrozmaitsze dzieła przyjmując nawet zlecenia jezuitów. Od roku 1588 ponownie drukował pozycje małopolskich braci polskich, którym brakowało oficyny przyjmującej ich zamówienia.