Rybitwa antarktyczna (Sterna vittata) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny mewowatych (Laridae). Występuje na wyspach, wybrzeżach i wodach oceanów półkuli południowej, w tym na Oceanie Południowym. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Taksonomia Po raz pierwszy gatunek opisał Johann Friedrich Gmelin w 1789 w 13. edycji Systema Naturae. Jako miejsce pozyskania holotypu wskazał insula nativitatis Christi, co odnosiło się do Port-Christmas na Wyspie Kerguelena. Nowemu gatunkowi nadał nazwę Sterna vittata, akceptowaną obecnie (2021) przez Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC). Epitet gatunkowy vittatus pochodzi od łacińskiego słowa vitta – „przepaska”, „wstęga”. IOC wyróżnia 6 podgatunków, podobnie jak autorzy HBW. Rybitwy antarktyczne żyjące na Macquarie, włączane w HBW i na liście IOC do S. v. bethune, bywają wydzielane do podgatunku S. v. macquariensis.