Od 30 września 1944 do końca wojny dowodził 52 Gwardyjską Brygadą Pancerną 6 Gwardyjskiego Korpusu Pancernego 3 Gwardyjskiej Armii Pancernej na 1 Froncie Ukraińskim, biorąc udział w walkach na terytorium Ukrainy, Polski, Czechosłowacji i Niemiec, m.in. w operacji sandomiersko-śląskiej, berlińskiej i praskiej. Dowodzona przez niego dywizja wyzwoliła m.in. Piotrków Trybunalski, Karłowice i Pragę, brała też udział w zdobyciu Berlina. 24 czerwca 1945 brał udział w paradzie zwycięstwa na Placu Czerwonym w Moskwie, w 1948 zakończył służbę wojskową. Mieszkał w Leningradzie, a od 1971 w Kijowie.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (31 maja 1945) Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy I wiele medali ZSRR oraz odznaczenia zagraniczne.
Bibliografia (ros.) Biogram na stronie warheroes.ru [dostęp 2018-11-14]
Kategoria:Pułkownicy Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Estońscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Petersburgu Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Radzieccy dowódcy dywizji w II wojnie światowej Kategoria:Radzieccy wojskowi narodowości estońskiej Kategoria:Uczestnicy wojny fińsko-radzieckiej Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1995