Helena Jurgielewicz, także Helena Bujwidówna (ur. 7 czerwca 1897 w Krakowie, zm. 29 listopada 1980 w Warszawie) – pierwsza kobieta lekarz weterynarii w Polsce, działaczka ruchu oporu w okresie II wojny światowej.
Życiorys Urodzona 7 czerwca 1897 r. w Krakowie, Helena Bujwidówna była najmłodszą córką Odona Bujwida i jego żony Kazimiery. Jej rodzeństwem byli Kazimiera, Zofia Mostowska, Jadwiga Demel, Jan i Stanisław Bujwid. W młodości brała udział w wyścigach rowerowych, uprawiała wioślarstwo, jeździectwo, narciarstwo i taternictwo. Jako pierwsza kobieta zimą zdobyła Wrota Chałubińskiego.
Absolwentka krakowskich Miejskiej Szkoły Gospodarstwa Domowego i I Gimnazjum Żeńskiego, od 1915 r. studentka Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie. Była jedyną kobietą na tym kierunku studiów, trzy pierwsze lata jako wolna słuchaczka, dopiero na czwartym roku została formalnie przyjęta na studia, ale zaraz potem wybuchły walki o Lwów. lewo|mały|Grupa uczestników bitwy o Lwów przed zdobytą Cytadelą. Na środku Bujwidówna. W 1918 roku jako jedna z 65 kobiet brała udział w walkach o Lwów przeciwko Ukraińcom w oddziale ppor. Bernarda Monda jako snajper, za co została awansowana na starszego wachmistrza 5 Pułku Piechoty Legionów.