3..
W notatce zamieszczonej w „Dzienniku Poznańskim” (1864 r.) czytamy wobec licznie zgromadzonego tłumu, którego łkanie zagłuszało głos barabanów (...) Padły strzały, zerwały postronki, którymi ten młody kapłan był przywiązany do słupa – padło drgające ciało na ziemię, jeszcze żywcem rzucono je do dołu i zakopano pomimo jęków wyrywających się z poranionej piersi. Zgromadzeni wydali okrzyk boleści a padając twarzą na ziemię płakali i modlili się. (...) Stracono ks. Dajlidę za to, że raz w kościele, przy którym był wikariuszem, miał kazanie do parafian o obowiązkach wobec ojczyzny„Dziennik Poznański” 1864, nr 91, s. 4..
Symboliczny grób na suwalskim cmentarzu przy ulicy Bakałarzewskiej Miejsce pochówku ks. Dajlidy budzi wiele wątpliwości. W notatce zamieszczonej w „Dzienniku Suwalskim” (1926 r.) znalazła się informacja o relacji Mamerta NieciuńskiegoMamert Nieciuński (1867-1952) – lekarz, społecznik, działacz Suwalskiego Towarzystwa Lekarskiego, inicjator powstania Domu Zdrowia Ziemi Suwalskiej. dotycząca zdarzenia z lat 90. XIX w. (prace związane z budową kolei i dworca kolejowego w Suwałkach). Sugerował on, iż miejsce stracenia ks. Dajlidy zostało przypadkowo odnalezione przy budowie stacji pomp na kolei;