Teodor Obraczay (ur. 4 lipca 1862 w Krakowie, zm. 3 grudnia 1925 w Tarnowskich Górach) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie Teodora i Otylii z domu Tomek. W Łobzowie ukończył 7-klasową szkołę wydziałową i 5-letnią szkołę kadecką. W 1895 roku ukończył we Lwowie szkołę korpuśną.
Następnie od 1879 roku odbywał służbę w armii austriacko-węgierskiej zdobywając stopień pułkownika. Będąc oficerem piechoty przeszedł kolejno wszystkie szczeble dowodzenia liniowego i w administracji sztabowej. Początkowo pełnił służbę w 13 pułku piechoty w Krakowie. W 1885 roku został przeniesiony do 41 pułku piechoty w Czerniowcach. W 1892 roku był oficerem prowiantowym pułku. Od 1898 roku służył w 97 pułku piechoty w Trieście. W 1909 roku został komendantem Okręgowej Komendy Uzupełnień Triest, pozostając oficerem nadetatowym 97 pp. Przewodniczący komisji poborowej i kontroli etatów, następnie zastępca dowódcy okręgu na terenie Albanii oraz w Bośni dowódca garnizonu.