753..
Był jednym z najbardziej zaufanych stronników króla Jana III Sobieskiego na Pokuciu, blisko współpracując z hetmanem wielkim koronnym Stanisławem Jabłonowskim. Jak pisze Hipolit Stupnicki „...słynął on ze sprawiedliwości nieposzlakowanej, któremu Jan III, różne sprawy polecał, między innemi sąd z Żydami brodzkimi r. 1687”. Po śmierci króla Jana III Sobieskiego w lipcu 1696 roku, na prośbę hetmana Jabłonowskiego, razem z Nikodemem Żaboklickim, kasztelanem kamienieckim i Wojciechem Łosiem, pisarzem grodzkim lwowskim, udał się do Żółkwi, aby zabezpieczyć zgromadzone tam skarby królewskie, które miały ułatwić najstarszemu z synów Jana III, Jakubowi, ubieganie się o królewską koronęLeon Rogalski, Dzieje Jana III Sobieskiego, króla polskiego, wielkiego księcia litewskiego, Warszawa 1847, s. 414..