Stanisław Kazimierz Leszczyński (ur. 30 października 1897 w Tyśmieniczanach, zm. 23 lub 24 kwietnia 1940 w Katyniu) – podporucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Kazimierza i Marii z Balickich. Żołnierz armii gen. Hallera we Francji. Uczestnik wojny 1920.
W okresie międzywojennym ukończył Seminarium Nauczycielskie w Stanisławowie i kurs w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty w Śremie. Pracował jako referendarz kuratorium Okręgu Szkolnego Lubelskiego. W latach 1937–1938 na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim odbył kurs umiejętności administracyjnych.
Awansowany ze stopnia starszego sierżanta podchorążego na podporucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z dniem 1 września 1929 i 4 lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Awans został ogłoszony 23 maja 1930. Został wcielony do 9 pułku piechoty Legionów i podlegał pod PKU Hrubieszów. W 1932 miał 3 lokatę w swoim starszeństwie i podlegał pod PKU Lublin - Miasto.