Zesłany do guberni irkuckiej wyrok odbywał w aleksandrowskich zakładach fabrycznych w miejscowości Aleksandrowskoje pod Irkuckiem.
Leczył więźniów i katorżników. Dzięki wsparciu naczelnika więzienia Aleksandra Sipigina Ciechanowski przyczynił się do poprawy warunków higienicznych w więzieniu. Sława lekarza Ciechanowskiego wyszła poza mury więzienia. Na prośbę mieszkańców Aleksandrowskoje i okolicznych wsi pozwolono mu leczyć tamtejszą ludność. Udzielał bezpłatnej pomocy lekarskiej każdemu potrzebującemu. Zyskał uznanie, wdzięczność i szacunek miejscowej ludności i administracji. Zwolniony z więzienia w 1883 roku, otrzymał etat lekarza więziennego. Ożenił się z Rosjanką Tatianą Erszow. Osiadł w Irkucku. Miał trzech synów i cztery córki.
W drewnianym domku utworzył ambulatorium, gdzie służył pomocą medyczną najbiedniejszym. W 1905 radny Irkucka Szczukin zwrócił się z prośbą do dumy o przyznanie emerytury doktorowi Ciechanowskiemu, jako dowód uznania za działalność na rzecz mieszkańców Irkucka. Duma przyznała emeryturę, ale Ciechanowski odmówił przyjęcia przyznanej emerytury.