Bartolomé Carranza OP (ur. w 1503 w Miranda de Arga, zm. 2 maja 1576 w Rzymie) – hiszpański duchowny rzymskokatolicki, arcybiskup Toledo w latach 1557–1576.
Życiorys Urodził się w 1503 roku w Miranda de Agra. W 1520 roku wstąpił do zakonu dominikanów, a następnie studiował filozofię i teologię w Salamance. Dzięki znajomości nauk, został cenzorem w hiszpańskiej inkwizycji, a w 1539 roku udał się na zgromadzenie ogólne zakonu do Rzymu. Rok później Karol V Habsburg, zaproponował mu biskupstwo Cuzco, jednak Carranza odmówił. W 1545 roku cesarz wysłał go jako reprezentanta na sobór trydencki. Podczas obrad wyraził przekonanie o konieczności reformy kościelnej i sprzeciwiał się zarządzaniu diecezjami z dala od ich siedzib, poprzez wikariuszów apostolskich, toteż w 1549 roku odmówił biskupstwa Wysp Kanaryjskich. Już wówczas opublikował dwie prace, które miały istotny wpływ na późniejsze oskarżenia: „Summa conciliorum” i „Quattuor controversiae”.