Edward Klemens Antoni Reymann (ur. 23 listopada 1870 w Krakowie, zm. 26 maja 1941 tamżeNekrolog) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Był zawodowym oficerem piechoty c. i k. Armii. W latach 1912–1913 brał udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z dniem 1 listopada 1916 roku. Jego oddziałem macierzystym był 77 pułk piechoty.
23 listopada 1918 roku został przydzielony do dyspozycji pułkownika Franciszka Latinika, komendanta Okręgu Śląskiego z siedzibą w Cieszynie. Decyzją Dowództwa Okręgu Generalnego w Krakowie został wyznaczony na dowódcę 7 pułku piechoty Ziemi Cieszyńskiej, który przemianowano 8 lutego 1919 na 10 pułk piechoty. Dowódcą pułku był od 6 grudnia 1918 do 27 stycznia 1919. W późniejszym okresie był krótko dowódcą powiatu wojskowego w Cieszynie. Rozkazem z 8 lutego 1919 powierzono mu dowodzenie 11 pułkiem piechoty stacjonującym w Wadowicach. Odszedł z tego stanowiska i dekretem L.1927 z 14 lutego 1920 wyznaczony został do dyspozycji dowództwa frontu litewsko-białoruskiego.