Krytyka Istnieje niewielka ilość dowodów na skuteczność metody: badano m.in. wpływ Marte Meo na jakość relacji matka-niemowlę, efektywność wychowawczą ojców rozwodników czy ograniczenie niepożądanych zachowań wśród młodzieży szkolnej. Dostępne badania mają najczęściej charakter pilotażowy lub quasi-eksperymentalny (np. małe grupy, brak randomizacji lub brak kontroli efektu placebo), co utrudnia wyciąganie wniosków przyczynowo-skutkowych (nie ma pewności czy inne czynniki, a nie badana metoda, odpowiadają za efekt). Inne, pojedyncze badania są jakościowe (np. wywiady) lub są studiami przypadków, co uniemożliwia przenoszenie przewidywań co do efektywności na innych ludzi.
Przeciwnicy metody zarzucają jej uciążliwości związane z procesem przygotowywania nagrań filmowych, a także czasochłonność analizowania nagranych materiałów. Zwolennicy terapii uważają, że w tych aspektach tkwi właśnie jej nadzwyczajna efektywność. Inne, potencjalnie słabe strony Marte Meo (wymieniane także przez samych praktyków), to: brak jasnych reguł stosowania metody, brak superwizji, spadek zaufania u niektórych rodziców, wynikający z faktu nagrywania sesji (obawy, co do wykorzystania nagrań niezgodnie z interesem nagrywanych).
Przypisy
Kategoria:Metody terapeutyczne