W 1968 roku rozpoczął pracę w PWSSP jako wykładowca.
Pierwszą żonę Wandę Błońską poznał we Wrocławiu i w dniu 10.10.1947 wstąpił z nią w związek małżeński, z którego na świat przyszła dwójka dzieci starsza córka Leonarda Mazurkiewicz i młodszy syn Alfons Mazurkiewicz.
Podczas studiów poznał swoją przyszłą żonę, Krzesławę Maliszewską – również malarkę. Ich wspólna pracownia malarska mieściła się przez długie lata przy wrocławskim Rynku.
Tworzył pejzaże, martwe natury, portrety, utrzymane w konwencji surrealizmu, pozostając pod wpływem twórczości Paula Klee i Joana Miró. W późniejszym okresie twórczości zwrócił się ku abstrakcjonizmowi, skupiając się na idei stworzenia obrazu jednolitego oraz w stronę malarstwa konceptualnego. Był autorem rozwijanej przez wiele lat koncepcji „duo-plastycyzmu” (1958), sfinalizowanej w latach 70. XX w. w postaci tzw. "Duo-obrazów".
Upamiętnienie Osoba Alfonsa Mazurkiewicza stała się bohaterem filmu dokumentalnego pt Miałem wam jeszcze tyle do powiedzenia…, zrealizowanego w 1996 roku przez Iwonę Rosiak. W 25. rocznicę śmierci artysty Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Galeria BWA Awangarda i Galeria Stara w Lublinie zorganizowały dużą wystawę dzieł malarza.