w kolejnych latach uczył w Berlinie, Królewcu i Poznaniu. Jesienią 1945 roku wrócił do Szczecina z ekipą pierwszego wojewody (Leonard Borkowicz) i 2 marca 1946 uruchomił w Spółdzielni Pracy Nauczycieli Muzyki i Śpiewu (ul. Polonii Zagranicznej 16, obecnie ul. gen. Ludomira Rayskiego) Średnią Szkołę Muzyczną. Lekcje prowadziła czteroosobowa kadra pedagogiczna. Początkowo naukę rozpoczęło 36 uczniów. Rok szkolny 1945/46 ukończyło ponad stu, a rok 1946/47 – 260-ciu absolwentów. Od 1950 roku szkoła działała jako Państwowa Szkoła Muzyczna im. Fryderyka Chopina.
Obie szkoły przekształcono tworząc: Państwową Podstawową Szkołę Muzyczną, kierowaną początkowo przez Halinę Nowacką-Durnaś (przy ul. Monte Cassino) Państwową Średnią Szkołę Muzyczną, pod dyrekcją Wacława Piotrowskiego (były gmach Teatru „Pleciuga” przy ul. Kaszubskiej). Po przejściu Wacława Piotrowskiego na emeryturę (1953) dyrektorem Państwowej Średniej Szkoły Muzycznej został Antoni Huebner (wizytator Kuratorium Oświaty, związany ze szczecińskim Polskim Radiem, nauczyciel muzyki w Gimnazjum i Liceum dla dorosłych). Nowemu dyrektorowi udało się pozyskać dla szkoły i wyremontować były „pałac Wolkenhauera” przy ulicy Staromłyńskiej 13. Szkołę przeniesiono do nowej siedziby 1 września 1961 roku.