Dorobek naukowy Był członkiem Komisji Dydaktyki Komitetu Nauk Historycznych Polskiej Akademii Nauk (wiceprzewodniczący), Międzynarodowego Stowarzyszenia Dydaktyków Historii (Society of History Didactics), Komisji Dydaktycznej Polskiego Towarzystwa Historycznego (w latach 1978–1980 przewodniczący), Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego (1982-1985), Zarządu Bydgoskiego Towarzystwa Naukowego, ekspertem Ministerstwa Oświaty, konsultantem Międzynarodowego Instytutu Podręczników Szkolnych w Brunszwiku. Współpracował z Instytutem Historii w Greifswaldzie i Rostocku. Brał udział w pracach kolegium redakcyjnym czasopism "Wiadomości Historyczne” oraz "Edukacja Humanistyczna".
Wypromował 9 doktorów oraz ponad 200 magistrów. Opublikował ponad 200 artykułów naukowych i opracowań książkowych. Był autorem podręczników szkolnych, przewodników metodycznych, programów nauczania, zeszytów ćwiczeń z historii oraz z wiedzy o społeczeństwie.
Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej.