Portret Stanisława Augusta z klepsydrą (inny tytuł Portret alegoryczny) – obraz olejny namalowany przez włoskiego malarza Marcella Bacciarellego w 1793, znajdujący się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie. Obraz jest repliką autorską zaginionego oryginału, który do 1795 prawdopodobnie znajdował się w Gabinecie Marmurowym Zamku Królewskiego w Warszawie.
Opis Alegoryczny wizerunek króla Polski i wielkiego księcia litewskiego Stanisława Augusta, został skomponowany przez niego samego jako swoiste przesłanie do współczesnych i próba wytłumaczenia swego 29-letniego wówczas panowania. Powstał w niezwykle trudnym dla króla momencie, gdy akces do konfederacji targowickiej 24 lipca 1792 w trakcie wojny polsko-rosyjskiej pozbawił go realnej władzy i zaufania poddanych, a ściągnął szykany i odium zdrajcy. Na dwa miesiące przed namalowaniem obrazu 23 stycznia 1792 został podpisany przez Rosję i Prusy akt II rozbioru Polski. Stanisław August usiłował wytłumaczyć swoje racje w napisanej przez siebie dzień później broszurze Zdanie o królu polskim. Podobne zadanie miał spełnić omawiany portret, powtarzany na zlecenie króla w wielu replikach i kopiach (zachowało się ich 19). Łaciński cytat Quaesivit coelo lucem (pol.