W nagrzewaniu indukcyjnym realizowanym w zakresie częstotliwości od kilkudziesięciu kHz do kilkunastu MHz (spotykane są układy nawet o częstotliwościach 13,56 MHz i 27 MHz) i mocach od kilkuset watów do kilkudziesięciu kilowatów stosuje się wzbudniki wykonane z rurek miedzianych, mosiężnych lub srebrnych (srebrzonych) o grubości dobranej do częstotliwości pracy (czasami nieco grubszych ze względów mechanicznych), wykorzystując wnętrze rurki (gdzie ze względu na zjawisko naskórkowości nie płynie prąd) do chłodzenia wzbudnika strumieniem wody. Pozwala to na znaczne zwiększenie mocy znamionowej takiego wzbudnika. Znane są też konstrukcje transformatorów wysokoczęstotliwościowych mocy o uzwojeniach wykonanych z rurek.
Zjawisko naskórkowości w silnikach indukcyjnych Zjawisko naskórkowości w praktyczny sposób zostało wykorzystane w konstrukcji silnika indukcyjnego klatkowego głębokożłobkowego. W czasie rozruchu, kiedy przy dużym poślizgu w prętach klatki płyną prądy o dużej częstotliwości, na skutek zjawiska naskórkowości prąd płynie nie całym przekrojem pręta, ale częścią leżącą po zewnętrznej stronie wirnika.