thumb|Islandia thumb|Figura Thora znaleziona na terenie Islandii thumb|Wodospad Goðafoss – po przyjęciu chrześcijaństwa Islandczycy wyrzucali tam pogańskie posągi Chrystianizacja Islandii – proces wprowadzania chrześcijaństwa na Islandii trwający od przełomu IX i X wieku do XIV wieku.
Na Islandii prowadzono wiele misji chrystianizacyjnych, z których największy sukces odniosła ta przedsięwzięta przez norweskiego króla – Olafa Tryggvassona. Przełomowym momentem procesu chrystianizacji był spór frakcji pogańskiej oraz chrześcijańskiej w Althingu. Dzięki schrystianizowaniu, zaczęło w Islandii rozwijać się piśmiennictwo oraz literatura. Pierwsze islandzkie biskupstwo zostało w 1056 roku założone w Skálholcie przez Ísleifura Gissurarsona.
Początki chrystianizacji Islandii Chrystianizacja północy Europy była trudnym przedsięwzięciem, pomimo wsparcia monarchów i poświęcenia misjonarzy. Anskar, misjonarz z Flandrii, w IX i X wieku prowadził chrystianizację Skandynawii. Pod koniec X wieku do Islandii dotarły dwie wyprawy misyjne. Pierwsza prowadzona przez arcybiskupa Hamburga Adaldaga przyniosła niewielkie skutki. Druga odbywająca się w 997 roku przyniosła oczekiwane efekty w postaci wielu nawróconych Islandczyków.