Jedynym wydanym przez niego rozkazem było wezwanie do złożenia broni.
Walki ogarnęły Peczersk, Szulawkę, Demijiwkę, a także centrum miasta. Oddziały Czerwonej Gwardii z Padołu bez powodzenia usiłowały atakować siedzibę Centralnej Rady przy ul. Włodzimierskiej. Na Demijiwce do powstania przyłączyli się uzbrojeni robotnicy zakładów wytwarzających amunicję pod dowództwem Wasyla Bożenki. W wystąpieniu wzięli udział również robotnicy kijowskich zakładów naprawy taboru kolejowego, gdzie uzbrojonym oddziałem dowodzili maszynista Arkadij Dziedziewski, lewicowy eserowiec oraz bolszewik Mykoła Patłach. 18/31 stycznia jeden z przywódców powstania Ołeksandr Horwic, ranny w rękę, opuścił Arsenał, by pozyskać pomoc dla walczących. Został pojmany i zabity przez Kozaków walczących po stronie Centralnej Rady. mały|Jewhen Konowalec dowodził strzelcami siczowymi podczas tłumienia powstania Faktycznym dowódcą sił lojalnych wobec Rady był Konowalec. To on, wobec braku inicjatywy ze strony sztabu kijowskiego okręgu wojskowego, wspólnie ze swoim zastępcą Andrijem Melnykiem opracował plan odzyskania kontroli nad miastem. W dniach 29-31 stycznia strzelcy siczowi skutecznie bronili siedziby Centralnej Rady, spychając przeciwnika na Padół. 1-2 lutego wyparli siły probolszewickie również z tej dzielnicy.